വോട്ടിനായി വിഭജനം വിതക്കരുതേ…..

നെല്ലിയോട്ട് ബഷീർ എഴുതുന്നു ✍️

കേരളം എന്ന ഈ ചെറിയ ഭൂമിക ഭൂപടത്തിലെ ഒരു സംസ്ഥാനമെന്നതിലുപരി, സഹവർത്തിത്വത്തിന്റെ, സഹിഷ്ണുതയുടെ, മതസൗഹാർദ്ദത്തിന്റെ ഒരു വലിയ പരീക്ഷണശാലയാണ്. വ്യത്യസ്ത മതങ്ങളും സംസ്കാരങ്ങളും ഭാഷകളും ജീവിതരീതികളും ഒരുമിച്ചു ജീവിച്ച് കാണിച്ച മനുഷ്യചരിത്രത്തിലെ അപൂർവ ഉദാഹരണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് കേരളം. “എന്താണ് കേരളത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ശക്തി?” എന്ന ചോദ്യത്തിന് ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും ശരിയായ മറുപടി ഇതുതന്നെയാണ് — വിഭജനമല്ല, സഹവർത്തിത്വം.ഈ സമന്വയത്തിന്റെ മണ്ണിൽ സ്വാർത്ഥലാഭത്തിനായി വിഷവിത്തുകൾ വിതയ്ക്കപ്പെടുന്നത് കാണുമ്പോൾ ആശങ്കയനുഭവപ്പെടുന്നു.രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ചൂടിൽ, വോട്ടിന്റെ ഗണിതത്തിൽ, മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകളെ വേർതിരിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നതാണ് ഇന്നത്തെ യാഥാർത്ഥ്യം.ദേശീയ തലത്തിൽ നരേന്ദ്ര മോദി പ്രതിപക്ഷ സഖ്യത്തെ “ഇന്ത്യാ ജമാഅത്ത്” എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചതും, അതിലൂടെ ഒരു പ്രത്യേക രാഷ്ട്രീയ വാദം മുന്നോട്ടുവച്ചതും വലിയ വിവാദങ്ങൾക്ക് വഴിവെച്ചിരുന്നു.എന്നാൽ അതേ സമയം കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ വേദിയിലും സമാനമായ ഭാഷ്യങ്ങളും സൂചനകളും ഉയരുന്നത് ചിന്താജനകമാണ്.കേരളത്തിൽ രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടങ്ങൾ ആശയങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കണം എന്നതാണ് ജനങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷ. പക്ഷേ, ചില തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചാരണങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ആശയങ്ങൾക്ക് പകരം വികാരങ്ങളെ, അതിലും മോശമായി മതവികാരങ്ങളെ, പ്രയോജനപ്പെടുത്താനുള്ള പ്രവണത കാണപ്പെടുന്നു. വോട്ടു നേടുന്നതിനായി മതപരമായ തിരിച്ചറിവുകൾ ഉന്നയിക്കുകയും, അത് സമൂഹത്തിൽ അനാവശ്യമായ സംശയങ്ങൾക്കും വിഭജനങ്ങൾക്കും വഴിയൊരുക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിന് ഒരിക്കലും ആരോഗ്യകരമല്ല.

2016-ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് സംഭവവികാസം തന്നെ ഇതിന് ഉദാഹരണമായി എടുത്തു പറയാം. ഒരു സ്ഥാനാർത്ഥിക്കെതിരെ വർഗ്ഗീയ പ്രചാരണം നടത്തിയെന്നാരോപിച്ച് നിയമപോരാട്ടം വരെ നീണ്ട സംഭവം പിന്നീട് സത്യാവസ്ഥ വെളിപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും, അതിനിടയിൽ സമൂഹത്തിൽ വിതച്ച സംശയങ്ങളും വിഭജനവിത്തുകളും എളുപ്പത്തിൽ മായ്ച്ചുകളയാനായില്ല. കോടതി വിധികൾ വ്യക്തികളെ വിമുക്തരാക്കാം,പക്ഷേ സമൂഹമനസ്സിൽ പതിഞ്ഞ മുറിവുകൾക്ക് മരുന്നാകാൻ അത് മാത്രം മതിയാകില്ല.2024-ലെ ലോക്‌സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനോടനുബന്ധിച്ച് സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ പ്രചരിച്ച ചില സന്ദേശങ്ങളും ഇതേ രീതിയിലുള്ള ആശങ്കകൾ ഉയർത്തി. “ആരാണ് വിശ്വാസി, ആരാണ് അവിശ്വാസി” എന്ന ചോദ്യങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയ പ്രചാരണത്തിന്റെ ഭാഗമാകുമ്പോൾ, അത് ഒരു വ്യക്തിയെ മാത്രമല്ല, ഒരു സമൂഹത്തെയാകെ ബാധിക്കുന്നു.പിന്നീട് നടന്ന അന്വേഷണങ്ങളിൽ ചില കാര്യങ്ങൾ പുറത്ത് വന്നുവെങ്കിലും,ഇത്തരം പ്രചാരണങ്ങൾ എത്ര എളുപ്പത്തിൽ ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ സംശയം വിതയ്ക്കുന്നു എന്നതാണ് പ്രധാനമായ ചോദ്യമാകുന്നത്.കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയചരിത്രത്തിൽ ഇത്തരം പ്രസ്താവനകൾ പുതുമയുള്ളതല്ല. 2020-ലെ തദ്ദേശ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലും ചില നേതാക്കൾ നടത്തിയ പ്രസ്താവനകൾ മതപരമായ ഭിന്നതകൾ ഉയർത്തുന്ന തരത്തിലുള്ളതായിരുന്നു. ഒരു രാഷ്ട്രീയ മുന്നണിയെ മതസംഘടനകളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി അവതരിപ്പിക്കുകയും, അത് ഭാവിയിൽ ഭീഷണിയാകുമെന്ന രീതിയിൽ ചിത്രീകരിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, അത് സാധാരണ രാഷ്ട്രീയ വിമർശനത്തെ കടന്നുപോയി ഒരു സമൂഹത്തെ സംശയത്തിന്റെ വലയത്തിലാക്കുന്ന പ്രവണതയായി മാറി.ഇത് ഒരൊറ്റ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷിയുടേയോ മുന്നണിയുടേയോ പ്രശ്നമല്ല. വോട്ട് ബാങ്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടാണ് ഇത്തരം തന്ത്രങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നത്. ഭൂരിപക്ഷത്തെ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ ന്യൂനപക്ഷത്തെ സംശയത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടിൽ പെടുത്തുകയും, ചിലപ്പോൾ അതിന്റെ വിപരീതവും സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ രാഷ്ട്രീയ കളിയിൽ നഷ്ടമാകുന്നത് ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസവും സമൂഹത്തിന്റെ ഐക്യവുമാണ്.

2026-ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് രംഗത്തും സമാനമായ ആരോപണങ്ങളും പ്രത്യാരോപണങ്ങളും ഉയരുന്നത് കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകളെ വീണ്ടും അതേ പഴയ വഴിയിലേക്ക് തിരിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നുവെന്ന തോന്നൽ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഒരു സ്ഥാനാർത്ഥിയുടെ മതപരമായ തിരിച്ചറിവിനെ മുൻനിർത്തി പ്രചാരണങ്ങൾ നടത്തപ്പെടുകയോ, അതിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ഭൂരിപക്ഷ സമൂഹത്തിൽ ഭയം സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടത്തുകയോ ചെയ്യുന്നുവെന്നാരോപണങ്ങൾ ഉയരുമ്പോൾ, അത് വെറും തെരഞ്ഞെടുപ്പ് തന്ത്രമെന്ന നിലയിൽ കാണാൻ കഴിയില്ല. അത് സമൂഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഘടനയെ ബാധിക്കുന്ന ഒരു പ്രശ്നമാണ്.കേരളത്തിന്റെ പ്രത്യേകത എന്താണ്? ഒരു മുസ്ലീം, ഒരു ഹിന്ദു, ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി,ഇവർ മൂന്നു വിഭാഗവും ഒരേ നാട്ടിൽ, ഒരേ ഉത്സവങ്ങൾ, ഒരേ ആഘോഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ച്, ഒരേ ദുഃഖങ്ങൾ പങ്കുവെച്ച് ജീവിക്കുന്ന ഒരു ജീവിതശൈലിയാണ് ഇവിടെ കാണുന്നത്. ഈദും വിഷുവും ഈസ്റ്ററും ഒരുപോലെ ആഘോഷിക്കുന്ന ഒരു സംസ്കാരം.അമ്പലത്തിലെ ഉത്സവവും പള്ളിയിലെ ആഘോഷവും ചർച്ചിലെ പെരുന്നാളും അവർ ഒന്നിച്ചാണ് കൊണ്ടാറാട്,അതാണ് കേരളത്തിന്റെ ആത്മാവ്. ഈ ആത്മാവിനെ തകർക്കുന്ന ഏത് ശ്രമവും കേരളത്തിനെതിരായതായിരിക്കും.രാഷ്ട്രീയം ജനങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള ഒരു ഉപാധിയാണ്. അത് ജനങ്ങളെ തമ്മിൽ വേർതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള ആയുധമാകുമ്പോൾ, അത് തന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോകുന്നു. വികസനം, വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യസംരക്ഷണം, തൊഴിൽ,ഇവയെല്ലാം ചർച്ച ചെയ്യേണ്ട വേദിയിൽ മതവും വർഗ്ഗീയതയും ഇടം പിടിക്കുമ്പോൾ, അത് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നിലവാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വലിയ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്നു.കേരളത്തിലെ ജനങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയമായി വളരെ ബോധവാന്മാരാണ്. അവർക്ക് സത്യം തിരിച്ചറിയാനുള്ള കഴിവുണ്ട്. എന്നാൽ, ആവർത്തിച്ച് വരുന്ന ഇത്തരം പ്രചാരണങ്ങൾ സമൂഹത്തിൽ ഒരു വിധം ക്ഷീണം സൃഷ്ടിക്കുന്നുവെന്നതും സത്യമാണ്. “ആരാണ് നമ്മുടേത്, ആരാണ് മറ്റൊരാളുടേത്” എന്ന ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുമ്പോൾ, അത് നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് പടുത്തുയർത്തിയ സമൂഹത്തെ തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതാണ്.ഇവിടെ ഒരു അടിസ്ഥാന ചോദ്യമുണ്ട്,വോട്ട് നേടാൻ മതത്തെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ശരിയാണോ? ഒരു വ്യക്തിയുടെ വിശ്വാസം അവന്റെ വ്യക്തിപരമായ കാര്യമല്ലേ? അത് പൊതുപ്രചാരണത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കുന്നത് ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിൽ അംഗീകരിക്കാവുന്നതാണോ? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായ മറുപടി കണ്ടെത്താതെ മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയില്ല.

കേരളത്തിന്റെ മതേതരത്വം ഒരു പുസ്തകത്തിൽ എഴുതിയ സിദ്ധാന്തമല്ല.അത് ഇവിടെ ജീവിക്കുന്ന ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും ദിനചര്യയിൽ പ്രകടമാകുന്ന ഒരു അമൂല്യമായ സംസ്കൃതിയാണ്.ഒരു അയൽവാസിയുടെ വീട്ടിൽ നടക്കുന്ന വിവാഹത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതും, ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിൽ നടക്കുന്ന നോമ്പുതുറയിൽ പങ്കാളിയാകുന്നതും, ഒരു സഹപ്രവർത്തകന്റെ വീട്ടിൽ ക്രിസ്തുമസ് ആഘോഷിക്കുന്നതും,ചേർന്നാണ് കേരളം എന്ന ആശയം രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.ഈ ആശയത്തെ തകർക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഏത് രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രവും എത്ര ശക്തമായാലും, അത് ഒടുവിൽ പരാജയപ്പെടും. കാരണം, കേരളത്തിന്റെ അടിത്തറ അത്രയും ശക്തമാണ്. എന്നാൽ അതിനർത്ഥം നാം ജാഗ്രത പുലർത്തേണ്ടതില്ല എന്നല്ല.ചെറിയ വിള്ളലുകൾ പോലും വലിയ പിളർച്ചകളായി മാറാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.ഇന്ന് ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ളത് ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള രാഷ്ട്രീയം ആണ്. നേതാക്കൾ അവരുടെ വാക്കുകളുടെ ഭാഷ മനസ്സിലാക്കണം.ഒരു പ്രസ്താവന ഒരു സമൂഹത്തെ എങ്ങനെ ബാധിക്കും എന്നത് അവർ കണക്കാക്കണം. രാഷ്ട്രീയ ലാഭത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഓരോ വാക്കും,ഓരോ പ്രചാരണവും, സമൂഹത്തിൽ എന്ത് പ്രതിഫലനം ഉണ്ടാക്കും എന്നത് ആലോചിക്കേണ്ടതാണ്.മാധ്യമങ്ങൾക്കും ഇതിൽ വലിയ പങ്കുണ്ട്. അവർ സത്യത്തെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരേണ്ടതുണ്ട്,പക്ഷേ അതോടൊപ്പം സമൂഹത്തിൽ ഭിന്നത സൃഷ്ടിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള വാർത്തകളെ സെൻസേഷണാലിസ് ചെയ്യാതിരിക്കാനും ശ്രദ്ധിക്കണം.സോഷ്യൽ മീഡിയ ഉപയോക്താക്കളും അവരുടെ ഉത്തരവാദിത്തം തിരിച്ചറിയണം.ഓരോ സന്ദേശവും പങ്കുവെക്കുന്നതിന് മുൻപ് അത് സത്യസന്ധമാണോ, അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം എന്തായിരിക്കും എന്നത് ചിന്തിക്കണം.അവസാനം,ഈ ചർച്ചകൾ എല്ലാം നമ്മെ ഒരു സത്യത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു,കേരളം നമ്മുടേതാണ്. അത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ കക്ഷിയുടെയോ,ഒരു മതത്തിന്റെയോ,ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെയോ സ്വത്തല്ല. അത് ഇവിടെ ജീവിക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയുംതാണ്. അതിനാൽ, അതിനെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തവും നമ്മളൊക്കെയുടേതാണ്.“ദൈവത്തിന്റെ കയ്യൊപ്പ് വീണ നമ്മുടെ സ്വന്തം നാട്” നശിപ്പിക്കരുതേ എന്ന് ആവർത്തിച്ച് പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.ഒരു നേരത്തെ കാര്യസാധ്യത്തിന് കടക്കൽ കത്തി വെച്ചാൽ വലിയ വില കൊടുക്കേണ്ടി വരും.അത് കേരളത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്ന പ്രവർത്തനമായിരിക്കും.മത സൗഹാർദ്ദം നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരെക്കാൾ, അതിനെ സംരക്ഷിക്കാൻ തയ്യാറുള്ളവരാണ് കൂടുതൽ ശക്തരാകേണ്ടത്.വോട്ടു ബാങ്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ചെറുകാല ലാഭങ്ങൾക്കായി, നാം പടുത്തുയർത്തിയ ഈ വലിയ സമൂഹത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ അനുവദിക്കരുത്. മതസൗഹാർദ്ദം കേരളത്തിന്റെ അടയാളമാണ്. അതിനെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ നിലപാടല്ല,അത് ഒരു മനുഷ്യധർമ്മമാണ്.