അംബേദ്ക്കർ- ഭരണഘടനയുടെ അതിരുകൾക്കപ്പുറം മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്ക് ശബ്ദം നൽകിയ ദാർശനികൻ!ന

• നെല്ലിയോട്ട് ബഷീർ (ഡോ . ബി . ആർ അംബേദ്കർ നാഷണൽ ഫെല്ലോഷിപ്പ് അവാർഡ് ജേതാവ് )

ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറകൾ ഉറപ്പിച്ച ചിന്തകരിൽ മുൻനിരയിൽ നിൽക്കുന്ന വ്യക്തിയാണ് ഡോ. ബി. ആർ. അംബേദ്ക്കർ.എന്നാൽ, അദ്ദേഹത്തെ ഒരു ഭരണഘടനാ ശില്പി എന്ന പരിമിതിയിൽ ഒതുക്കുന്നത്, ചരിത്രത്തോടുള്ള ഒരു അനീതിയാണ്. അംബേദ്കർ എന്നത് ഒരു വ്യക്തി മാത്രമല്ല; ഒരു പ്രതിരോധത്തിന്റെ സ്വരവും , ഒരു ബോധോദയവും , അനീതിക്കെതിരെ നിലകൊള്ളാനുള്ള ധൈര്യത്തിന്റെ പ്രതീകവുമാണ്. “അനീതിക്കെതിരെ ശബ്ദമുയർത്താൻ മനുഷ്യരെ പഠിപ്പിച്ച നവോത്ഥാന നായകൻ” എന്ന വിശേഷണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതവും ദൗത്യവും മുഴുവനായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

1891 ഏപ്രിൽ 14 ന് മധ്യപ്രദേശിലെ മൗവിൽ ജനിച്ച അംബേദ്കറുടെ ബാല്യം ഇന്ത്യയിലെ ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ ക്രൂരതകളുടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന രേഖയായിരുന്നു. സ്കൂൾ ക്ലാസ്സുകളിൽ സഹപാഠികളിൽ നിന്ന് വേറിട്ട് ഇരിക്കേണ്ടി വന്ന കുട്ടി, വെള്ളം കുടിക്കാൻ പോലും മറ്റൊരാളുടെ കരുണ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വന്ന വിദ്യാർത്ഥി, ഇവയൊക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബാല്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. ആ അനുഭവങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ തളർത്തിയില്ല; മറിച്ച് അവ സമൂഹത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള ധൈര്യമായി മാറി.അംബേദ്കർ അനുഭവിച്ച അനീതി അദ്ദേഹത്തെ പ്രതികാരത്തിനല്ല, പരിഷ്‌കരണത്തിനാണ് പ്രേരിപ്പിച്ചത്.അദ്ദേഹം പ്രതികരിച്ചത് വികാരത്തിന്റെ ചൂടിൽ അല്ല, ചിന്തയുടെ വ്യക്തതയിൽ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പോരാട്ടം ഒരു വ്യക്തിഗത പ്രതികരണമായി നിൽക്കാതെ,ഒരു സാമൂഹിക പ്രസ്ഥാനമായി വളർന്നു.

മോചനത്തിന്റെ ആയുധമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ പ്രവർത്തിയും.അംബേദ്ക്കറുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ സന്ദേശം വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യമാണ്. “Educate, Agitate, Organize” ഈ മൂന്ന് വാക്കുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതദർശനത്തിന്റെ ഹൃദയമാണ്. കൊളംബിയ സർവകലാശാലയിലും ലണ്ടൻ സ്കൂൾ ഓഫ് ഇക്കണോമിക്സിലും നേടിയ വിദ്യാഭ്യാസം അദ്ദേഹത്തെ ആഗോള ചിന്തകനാക്കി. എന്നാൽ, ആ വിജ്ഞാനം വ്യക്തിപരമായ ഉയർച്ചയ്ക്ക് മാത്രമല്ല, സമൂഹത്തിന്റെ താഴത്തെ പാളികളിൽ കഴിയുന്നവരുടെ മോചനത്തിനായി അദ്ദേഹം വിനിയോഗിച്ചു.
വിദ്യാഭ്യാസം ഒരു വ്യക്തിയെ മാത്രം ഉയർത്തുന്നില്ല; അത് സമൂഹത്തെ മാറ്റുന്ന ശക്തിയാണ് എന്ന് അംബേദ്ക്കർ വിശ്വസിച്ചു. അറിവില്ലായ്മയാണ് അടിച്ചമർത്തലിന്റെ പ്രധാന ആയുധം എന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് വിദ്യാഭ്യാസത്തെ അദ്ദേഹം ഒരു വിപ്ലവകരമായ ഉപകരണമായി അവതരിപ്പിച്ചത്.
ജാതിവ്യവസ്ഥയ്‌ക്കെതിരായ നിർഭയ സമരം
ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള അനീതിയായ ജാതിവ്യവസ്ഥയെ അംബേദ്ക്കർ തുറന്നടിച്ചു. അത് ഒരു സാമൂഹിക ക്രമീകരണം മാത്രമല്ല; മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെ ലംഘനമാണെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു. “Annihilation of Caste” എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ പ്രബന്ധം, ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിന്റെ അടിത്തറകളെ തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ഒന്നാണ്.
അംബേദ്ക്കറുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, ജാതി എന്നത് ഒരു തിരിച്ചറിയൽ അല്ല; അത് ഒരു തടവറയാണ്. മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനായി കാണാതെ, ജനനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വേർതിരിക്കുന്ന ഒരു വ്യവസ്ഥ സമൂഹത്തെ തകർക്കുന്നു. അതിനെതിരായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പോരാട്ടം ഒരു സാമൂഹിക നവോത്ഥാനത്തിന്റെ അടിത്തറയായി മാറി.

സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയുടെ ഭരണഘടന രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ അംബേദ്കർ വഹിച്ച പങ്ക് അതുല്യമാണ്. ഭരണഘടനയുടെ രൂപകൽപ്പനയിൽ അദ്ദേഹം ഉറച്ചുനിന്നത് മൂന്നു മൂല്യങ്ങളിലായിരുന്നു. സമത്വം, സ്വാതന്ത്ര്യം, സൗഹൃദം (Fraternity). ഈ മൂല്യങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ഒരു ജനാധിപത്യവും നിലനിൽക്കില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു.
ഭരണഘടനയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയ അടിസ്ഥാന അവകാശങ്ങൾ, സാമൂഹ്യനീതി ഉറപ്പാക്കാനുള്ള വ്യവസ്ഥകൾ, സംവരണ സംവിധാനം,ഇവയെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനത്തിന്റെ പ്രതിഫലനങ്ങളാണ്. നിയമം ഒരു പുസ്തകത്തിൽ ഒതുങ്ങുന്ന വാക്കുകളല്ല; അത് സമൂഹത്തെ മാറ്റാനുള്ള ഉപകരണമാണ് എന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാട്.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാടാണ് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ജീവനായി മാറിയത്.
അംബേദ്കറുടെ ഏറ്റവും വലിയ സംഭാവന, മനുഷ്യരെ ശബ്ദമുയർത്താൻ പഠിപ്പിച്ചതാണ്. അനീതിയെ സഹിക്കുക തന്നെ ഒരു കുറ്റമാണെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി. നിശബ്ദത, അനീതിയുടെ കൂട്ടാളിയാണെന്ന് അദ്ദേഹം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. ഈ ചിന്തയാണ് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു നവോത്ഥാന നായകനാക്കുന്നത്.
ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ പലരും അനീതികളെ കാണുമ്പോഴും മൗനം പാലിക്കുന്നു. എന്നാൽ, അംബേദ്കർ നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചത്,ശബ്ദമുയർത്തൽ ഒരു അവകാശം മാത്രമല്ല,അത് ഒരു ഉത്തരവാദിത്തവുമാണ് എന്നാണ്.ഓരോ വ്യക്തിയും തന്റെ അവകാശങ്ങൾക്കായി പോരാടുമ്പോൾ മാത്രമേ ജനാധിപത്യം സജീവമാകൂ.

ഇന്നും അംബേദ്കർ എന്തുകൊണ്ട് അനിവാര്യനായിത്തീരുന്നു എന്നത് പ്രസക്തമാണ്.
ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യയിൽ, സാമൂഹിക അസമത്വങ്ങൾ പല രൂപങ്ങളിലും തുടരുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ, തൊഴിൽ മേഖലയിൽ, സാമൂഹിക ഇടപെടലുകളിൽ,വിവേചനത്തിന്റെ പല രൂപങ്ങളും ഇന്നും കാണാവുന്നതാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, അംബേദ്കറുടെ ചിന്തകൾ കൂടുതൽ പ്രസക്തമാകുന്നു.
സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ കാലത്ത്, അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം കൂടുതൽ വ്യാപകമായിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, അതിനൊപ്പം തന്നെ വിദ്വേഷവും തെറ്റായ വിവരങ്ങളും വളരുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, അംബേദ്കറുടെ യുക്തിചിന്തയും വിമർശനാത്മക സമീപനവും അത്യാവശ്യമാണ്.

ഇന്നത്തെ യുവതലമുറയ്ക്ക് അംബേദ്കർ ഒരു പ്രചോദനമാണ്. പ്രതിസന്ധികളെ മറികടക്കാൻ, സ്വയം ഉയരാൻ, സമൂഹത്തെ മാറ്റാൻ,അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം ഒരു മാർഗ്ഗദർശകമാണ്. അദ്ദേഹം നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചത്, സാഹചര്യങ്ങൾ എത്ര പ്രതിസന്ധിപൂർണ്ണമായാലും, അറിവും ആത്മവിശ്വാസവും ഉണ്ടെങ്കിൽ മാറ്റം സാധ്യമാണെന്നാണ്.
യുവാക്കളെ ചിന്തിക്കാൻ, ചോദ്യം ചെയ്യാൻ, നിലകൊള്ളാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതാണ് അംബേദ്കറുടെ യഥാർത്ഥ പാരമ്പര്യം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അദ്ദേഹത്തെ ഓർക്കുന്നത് ചരിത്രപാഠമെന്നതിലുപരി, ഒരു സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.

ബോധോദയത്തിന്റെ അനശ്വര ജ്വാല എന്നും പ്രകാശിക്കും.
അംബേദ്കറുടെ ജീവിതം ഒരു വ്യക്തിയുടെ വിജയകഥയല്ല; ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ഉണർവ്വിന്റെ കഥയാണ്. അനീതിക്കെതിരെ ശബ്ദമുയർത്താൻ മനുഷ്യരെ പഠിപ്പിച്ച ഈ നവോത്ഥാന നായകൻ, ഇന്നും നമ്മുടെ ചിന്തകളിൽ ജീവിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്ദേശം ലളിതമാണ്, “നീതി ഇല്ലെങ്കിൽ സ്വാതന്ത്ര്യം അർത്ഥശൂന്യം.”
ഒരു സമൂഹം പുരോഗമിക്കാൻ, അത് സ്വയം ചോദ്യം ചെയ്യണം. അതിന്റെ ദുർബലതകളെ തിരിച്ചറിയണം. അംബേദ്കർ നമ്മെ അതിനായി തയ്യാറാക്കി. അദ്ദേഹം നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചത്, മാറ്റം മറ്റാരെങ്കിലും കൊണ്ടുവരും എന്ന് കാത്തിരിക്കാതെ, നമ്മളെത്തന്നെ മാറ്റത്തിന്റെ ഭാഗമാകുക എന്നതാണ്.
ഇന്നത്തെ ലോകത്ത്, അനീതികൾ പല രൂപങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്നു. എന്നാൽ, അംബേദ്കറുടെ ചിന്തകൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു,ഓരോ ശബ്ദവും പ്രധാനമാണ്, ഓരോ പോരാട്ടവും വിലപ്പെട്ടതാണ്. “അനീതിക്കെതിരെ ശബ്ദമുയർത്താൻ മനുഷ്യരെ പഠിപ്പിച്ച നവോത്ഥാന നായകൻ” എന്ന വിശേഷണം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തെയും പാരമ്പര്യത്തെയും ശാശ്വതമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകൾ നമ്മുടെ പ്രവർത്തികളിൽ പ്രതിഫലിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ, നാം അദ്ദേഹത്തിന് യഥാർത്ഥമായ ആദരവു നൽകുന്നുവെന്ന് പറയാൻ കഴിയൂ. അതാണ് അംബേദ്കറുടെ പാരമ്പര്യത്തിന് യഥാർത്ഥമായ തുടർച്ച, നീതിയുള്ള, സമത്വമുള്ള, മനുഷ്യപരമായ ലോകം നിർമ്മിക്കാൻ നടത്തുന്ന അക്ഷീണമായ പരിശ്രമം,അത് കൂടിയേ തീരൂ.